روياي زندگي مامان و بابا

ترانه جونم این چند شب خیلی کم میخوابم . آخه خیلی بدخوابم. نه فقط بخاطر سنگینی و دل درد و استخون درد. بلکه بخاطر فکر و خیال که یعنی چی پیش میاد. هر شب من سحر همراه بابایی بیدار میشم و پیش بقیه میشینم سحری میخورم. آخه خیلی گشنم میشه. دیشب هم کلا دو سه ساعت خوابیدم. آخه هم فکر و خیال داشتم هم پوست شکمم اونقدر میسوخت و میخارید که نمیدونستم باید چی کار کنم. صبح هم ساعت 7:30 بیدار شدم و دیگه نخوابیدم. امروز خاله ساجده و خاله سمیه بهم زنگ زدن و احوالم رو پرسیدن. خاله زهره هم بهم اس ام اس زد . چون میدونستن روز آخر بارداریم هست. الانم که دارم برات مینویسم کلی خوابم میاد. ولی کلی هم کار دارم. از آماده کردن وسایل گرفته تا گرفتن عکس با بابایی...

سلام ترانه جونم خوبی دخترم؟ الان تازه از سر افطاری دوتایی اومدم کنار. راستشو بخوای من که روزه نیستم ولی بابایی چون روزه بود منم شامم رو خواستم با اون بخورم. از دیشب خاله فائزه و مامان جون به من گفتن که شب آخر میخوان من و بابایی رو تنها بذارن که یکم با هم باشیم. به خاطر همین خاله فائزه مامان جون و بابا جون رو دعوت کرده خونشون تا ما تنها باشیم. البته تنهای تنها که نیستیم چون تو هم هستی. ولی توی دلم. افطاری نون و پنیر و گردو و انگور خوردیم. خیلی چسبید. الانم من تا سوپم آماده شه گفتم بیام اینجا گزارش بدم. یکم عصاره گوشت هم مامان جون برام درست کرده بود که من خوردم تا قوی شم برای فردا که تو میخوای بیای...... ...

سلام دختر گلم خوبی مامانی؟ اگر بدونی دیشب که داشتی ورجه وورجه میکردی من و خاله فائزه و مامان جون چقدر ذوق کردیم و بهت خندیدیم و من دوباره یک کوچولو فیلم گرفتم. خیلی نازی دخترم. عزیز دلم این دو سه روز یک حالی هستم. هم حالت هیجان هم افسردگی و هم کسالت و خستگی. یکمش بخاطر سنگین شدنم هست یکمش بخاطر ترس از اینکه از پس نگهداری تو گلم بر میام یا نه. بقیه اش رو هم نمیدونم برای چیه. شایدم طبیعی باشه. راستشو بخوای از عمل هم میترسم. از خودش نه از بعدش . چون شنیدم بعدش آدم خیلی اذیت میشه. اونوقت میترسم نتونم اونجوری که باید از وجودت لذت ببرم. به هر حال دوست داشتم احساساتم و احوالم رو برات بگم. توکل به خدا . انشاالله تو سالم باشی همه اینها میگذره...

ترانه دختر گلم. با نزدیک شدن به روز تولدت و ورودت به دنیای ما برات توی وبلاگت دسترسی ایجاد کردم. کار من توی این وبلاگ داره تموم میشه . از این به بعد خاطراتت رو خودت باید بنویسی. اولش که نمیتونی من کمکت میکنم به جای تو برات مینویسم ولی بعدش زودی خودت یاد میگیری و این گوی و این میدان.......

با اجازه خاله سمیه چون از این شعر که توی وبلاگش بود خیلی خوشم میاد و بیان کننده خیلی از احساسات منه تقدیمش میکنم به ترانه جون.   عاقبت در يك شبی ازاین  شبها           كودك من پا به دنيا مينهد آن زمان برمن خداي مهربان                 نام شورانگيز مادر مينهد آن زمان طفل قشنگم بيخيال               در ميان بسترش خوابيده است بوي او چون عطر پاك ياس ها              در مشام جان من پيچيده است آن زمان ديگر وجودم مو به مو             بسته با هستي طفلم ميشود ...

اجازه میدی توی این پست ماهی کوچولو صدات کنم دختر گلم؟ ماهی کوچولوی توی دل مامانی، میدونی که قراره یکشنبه صبح از توی دلم بیرون بیای؟ میدونی چقدر برای حرکاتت دلم تنگ میشه؟ میدونی فقط 4 روز فرصت دارم از روی دلم نگاهت کنم و وقتی تکون میخوری و دلم رو تکون میدی لبخند بزنم و تصدقت برم؟ میدونی فقط 4 روز فرصت دارم موقع تکون خوردنات دست بابا رو بگیرم بزارم روی دلم و دو تایی پر از شادی بشیم ؟   میدونی که فقط 4 روز دیگه فرصت دارم از تو با تمام وجودم و در درونم مراقبت کنم؟میدونی چهار روز دیگه این فرصت رو دارم که با تو دو روح باشم در یک بدن؟  ماهی کوچولوی شیطون خودم با اینکه چیز زیادی ازت نمیدونم ، شخصیتت برام نامعلومه ، ظاهرت رو نمیش...

ترانه جونم من 28 سالمه. سنی که شاید تو فکر کنی چقدر زیاد...........ولی باید اعتراف کنم که خیلی میترسم و عین یک دختر بچه چند ساله هیجان و استرس دارم.تنها کاری که از دستم بر میاد اینه که دعا کنم و به خدا توکل کنم. این تنها کاری هست که آرومم میکنه. انشاالله که به حق این روزهای عزیز و پر برکت ماه رمضان خدا مشکلات و نگرانی های همه رو رفع کنه.